9.bis En de zorgcoördinator?
Een zorgcoördinator (hij/zij) is in de eerste plaats een teamlid binnen de school. Dat onderscheidt hem van al de ondersteuners en buitenschoolse hulpverleners. Hij dient de collega’s bij te staan in hun begeleiding van kinderen met zorgvragen. Liefst zo rechtstreeks mogelijk. Ondersteuners aan de zijlijn zijn er voldoende.
Dat verwacht de klasleraar, de ouders en de directie.
Voor deze opdracht krijgt hij nu gemiddeld 1,5 uur per klas per week, en dat zal zo blijven, ook binnen het nieuwe leerzorgkader. In een grote school van meer dan 450 leerlingen kan hij daardoor voltijds aan het werk. In een kleinere school dient hij deze opdracht te combineren met bvb een deeltijdse onderwijsopdracht in een klas.
Haast iedereen kan zorgcoördinator worden. Maar niet elke zorgcoördinator is even ervaren, even wijs of even deskundig. En het wordt hoe langer hoe moeilijker om een goede zorgcoördinator te vinden. Vele, goed opgeleide zorgcoördinatoren hebben er de brui aan gegeven, omdat de druk teveel werd en ze een gewone lespraktijk meer haalbaar vinden.
Binnen het leerzorgkader verzwaart deze opdracht zienderogen
· In de basiszorg (zorgniveau I)
wordt preventief, handelingsgericht werken verplicht. Dit vraagt nog meer overlegtijd met ouders, collega’s en CLB-medewerker, meer observaties, meer coördinatie, meer dossierbeheer…
vraagt de doelgroep van randbegaafde, traaglerende kinderen om aangepaste leertrajecten, zeker in overgang naar 1ste leerjaar, en naar 1B beroepsonderwijs
blijft de vraag naar opstellen en uitvoeren van begeleidingsplannen voor kinderen die, in afwachting om naar zorgniveau II te worden ingeschaald, ook nu daar nood aan hebben.
blijft de begeleiding van hoogbegaafde kinderen, van kinderen met emotionele problemen, van kinderen met hardnekkige leerproblemen, van kleuters met licht mentale beperking… die hoe dan ook in zorgniveau I moeten blijven. En deze begeleiding is even intensief als de begeleiding op niveau II.
· op zorgniveau II
wordt de intensieve begeleiding van kinderen met dyslexie en dyscalculie, ook kinderen uit type 8, nu uitdrukkelijk aan de zorgcoördinator toegewezen, maar zonder echte input van middelen en zonder verwachtingen naar deskundigheid.
wordt de afstemming van de leraars en de binnenschoolse en buitenschoolse begeleiders op mekaar, steeds belangrijker
neemt overleg met ouders, schoolteam, CLB-medewerker en andere begeleiders nog toe, naast het beheer van de dossiers
· op zorgniveau III en IV
is de coördinerende rol van de zorgcoördinator uiterst belangrijk: afstemming van de leraars en begeleiders, overleg met ouders, met CLB-medewerker, met schoolteam, dossierbeheer…
· algemeen
dient de zorgcoördinator daarbij in te staan voor het ontwikkelen van een coherente zorgvisie en zorgplanning samen met het schoolteam, en dit in samenhang met het gelijke onderwijskansenbeleid (GOK) én met de nieuwe uitdagingen binnen leerzorg
dient hij zorgverbredende activiteiten op te zetten en te coördineren op schoolniveau, rond bvb antipestplan, leerlingvolgsysteem, verbondenheid, tutoring, Ralfi-lezen…
Een loodzware opdracht, met prachtige uitdagingen…
Is het dan teveel gevraagd dat de zorgcoördinator per klas per week drie uur toegewezen krijgt om de klasleraar en de kinderen op de werkvloer te begeleiden?
Posted in Uncategorized